இன்று (பிப்.20) பொப்பிலி அரசர் பிறந்த நாள்! வேர்களை நினைவுகூர்ந்து நன்றி செலுத்துவோம்! – கி.வீரமணி-


யார் புரட்சிக்கவி?
பாரதியா? பாரதிதாசனா?
என்ற தலைப்பில் ஜெ.இராமதாஸ் எம்.ஏ.பி.எல்., அவர்கள் விடுதலையில் எழுதியவை:
நேயன்

தந்தை பெரியாரின் படையில்…
பெரியாரின் பெரும் படையில் பல திறத்தினர் பங்கு கொண்டனர். ஆண், பெண், முதியோர், இளைஞர், பாமரர், பணக்காரர், படித்தோர், படியாதோர் அனைவரையும் அவ்வியக்கம் தன்பால் ஈர்த்தது. கல்லூரி கண்ட பலபேர்களைத் தன்வயப்படுத்தியது. கவிஞர் பலரை உருவாக்கியது. அந்தப் படை வரிசையில் முன்னணியிலிருந்தவர்கள், தளபதியாகத் திகழ்ந்தவர்கள் அறிஞர் அண்ணாவும், பாவேந்தர் பாரதிதாசனும் இவர்கள் ‘உலா’வை ‘மூவர் உலா’ எனக் குறிப்பிட்டது அன்றைய தமிழ்நாடு; சாக்ரட்டீஸ், பெர்னாட்ஷா, ஷெல்லி எனக் கூறி மகிழ்ந்தனர், மக்கள்.
பெரியாரின் புரட்சிக் கருத்துகளை இயற்றமிழ், நாடகத் தமிழில் ஏற்ற மிகச் செய்தவர் அறிஞர் அண்ணா. ‘பா’ அமைத்து பண்ணிசைத்தவர் புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன். இன்று பெரியாரின் வழியிலே பல பேராசிரியர்கள், பட்டதாரிகள், ஆற்றல் படைத்த இளைஞர்கள் பணிபுரியக் காண்கிறோம். நாட்டிற்கு நல்வாய்ப்பு ரூசோ, வால்டேர், கார்க்கி எழுத்துகள் பயன்பட்டது போன்று.
மதவாதிகள் நடுங்கினர்
பெரியாரின் தொண்டு மதவாதிகளைக் கலக்கியது. கலக்கியது, மட்டுமல்லாமல் உள்துறை சீர்திருத்தமும், செய்யத் தூண்டியது. (Interior Reformation) அதன் பலன் தான் தெய்வீகப் பேரவை. காவி கட்டிய குன்றக்குடி அடிகளாரின் சீர்திருத்தப் பேச்சுகள். “திருப்பாவை _ திருவெம்பாவை கூட்டு, ஜாதியில்லை, தீண்டாமை இல்லை என்ற பேச்சு அரசியல் சட்டங்கள், பட்டை, கொட்டை, பூச்சு மறைந்தது. ‘கண்டு முட்டு’ ‘கேட்டு முட்டு’ பறந்தது.
புரட்சிக்கவிஞர்
பாவேந்தர் காலத்திற்கு முற்பகுதியில் தோன்றிய மற்றொரு தமிழ்க்கவி பாரதியார் _ சுப்பிரமணிய பாரதி இவர் காலத்தில் தான் சூழ்நிலைக் குழந்தை பிறந்த இடம், வாழ்ந்த காலம் இவற்றின் பயனாய் உருவானவர். காந்தியத்தில் தோய்ந்த தேசியக் கவி, தமிழ்நாட்டின் முந்தைய கவிஞர்களிலிருந்து மாறுபட்டவர் இலகு தமிழில் பண்ணிசைத்தவர். பாமரருக்குப் புரியும்படி பாடினார். கவிதை புனைந்தார். ஆனால், இவரைப் புதுமைக் கவி என்றோ, புரட்சிக்கவி என்றோ கூறவியலாது. மேலே கூறிய புரட்சி விளக்க அளவுகோலைக் கொண்டு நோக்கினால் பாரதி, தேசியக் கவி. பழைய கள்ளை புதிய மொந்தையில் ஊற்றியவர் _ சனாதனி _ ஆரிய மதக் காவலர் _ பழமை விரும்பி. பல கடவுள் மதம், சாஸ்திரம், புராணம், மூடபழக்க வழக்கங்கள் மாறக் கூடாது. ‘சதுர்வர்ணம் _ மாயாவாதம்’ நீடிக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் படைத்த மிகப் பிற்போக்குவாதி.
பச்சைப் பார்ப்பனர்
புதுமைக் கருத்துகளுகெல்லாம் புரட்சி எண்ணங்களுக்கெல்லாம் பழைய முலாம்பூசி பாடி மகிழ்ந்த கவி _ வேதத்தில் _ ஆரிய மதத்தில் அசையாத நம்பிக்கையுடையவர். எனவேதான் பெரியார் அவர்கள் ‘பார்ப்பான் புத்தி போகாது’ என்பார்கள். ‘ஆரியக் கூத்தாடினாலும் காரியத்தில் கண் வைத்த பச்சைப் பார்ப்பனர், புதுமை புரட்சி எண்ணங்கள் மிளிர்வதை இலகு தமிழில் கவிதை பாடி அணை போட்டுத் தடுக்க முயன்றவர்.
முற்போக்கு பேசும் பார்ப்பனர்கள்!
இதைப் படித்தவுடன் பலருக்கு அய்யமேற்படலாம். ஏதோ கதைப்பதைப் போல் தோன்றலாம்! ஆனால், அத்துணையும் உண்மை!! அவரது பாடலிலிருந்து அசைக்க முடியாத ஆதாரத்துடன் எடுத்தியம்பலாம். அவருடைய வாதம் எதிர்மறை வாதம் (Negative approach) சட்டத்தில் ஆண் யாரென்றால் பெண் அல்லாதவர்கள் என்றும், பெண் யாரென்றால் ஆண் அல்லாதவர்கள் என்றும் கூறுவது போலிருக்கும். யாருக்கும் புரியாது! படிக்கப் படிக்கக் குழம்பும்! வழவழா கொழ கொழ வெண்டைக்காய் அத்தனையும் எப்படியும் பொருள் கொள்ளலாம். ஆனால், மிகப் பரவலான கருத்துகள் பழமை விரும்பியாக இருக்கும். காலநிலைக்கேற்ப பூதக்கண்ணாடி வைத்துத் தேட வேண்டிய அளவில் புதுமைக் கருத்து தூவப்பட்டிருக்கும். அறிஞர் அண்ணா கூறியதுபோல் முற்போக்கு பேசும் பார்ப்பனர் மிக ஆபத்தானவர்கள். காலத்திற்கேற்ப முறையை மாற்றிக்கொண்டவர்கள்.
பாரதியாரின் நூல் தலைப்பில் எல்லாம் பழமைப் புழு நெளியும். மூடநம்பிக்கை முடைநாற்றம் வீசும், புரையோடிய சமுதாயத்துக்கு புனுகு பூசப்பட்டிருக்கும். பாரதி பிரசுராலயத்தார் தோத்திரப் பாடல்கள் ஏழாம் பதிப்புக்கு எழுதிய முன்னுரை ஒன்றே போதும் பாரதியாரை யார் என்று புரிந்துகொள்ள. “பக்தி மலர்ந்த நம் பரத கண்டத்தில் தங்கள் இஷ்ட தெய்வங்களுக்கு பாமாலை சூட்டுவது புலவர்களின் இயற்கைக் குணமாகும். பாரதியாரும் இந்துக்கள் சாதாரணமாக வணங்கும் எல்லாத் தெய்வங்களைப் பற்றியும் பாடல்கள் இசைத்துள்ளார்.’’
பாரதி எழுதிய நூலின் தலைப்புகள்: தேசியகீதம், பாஞ்சாலி சபதம், சுயசரிதை, தோத்திரப் பாடல்கள், விநாயகர் நான்மணிமாலை (அதுவும் புதுவை மனக்குளப் பிள்ளையார்) கண்ணன் பாட்டு. பிற பாடல்கள் தலைப்பு: ஸ்ரீநிவேதிதா தேவியின் துதி, கவிதாதேவி அருள் வேண்டல், ராதைப்பாட்டு, வள்ளிப்பாட்டு, அக்னிக்குஞ்சு சாதாரண வருஷத்து தூமகேது, ஸ்ரீசுப்பராம தீக்ஷிதர் இரங்கற்பா, குரு கோவிந்த ஸம்ஹ விஜயம், சக்தி, கிருஷ்ண தோத்திரம் ஜெகத்சித்திரம் புரிகிறதா இப்போது பாரதி-யார் என்று? இங்கிலாந்து நாட்டு மன்னரை வரவேற்ற பாடலுமுண்டு என்று கூறுவர்! நான் கண்ட அளவிலே எந்தக் கருத்தைச் சொன்னால் மக்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்களோ, அந்தக் கருத்துகளுக்கு ‘பா’ அமைத்தார். விலை போகும் சரக்காகத் தயாரித்தார். எதிர்நீச்சல் போட்டவர் அல்லர். ஒரு குறுகிய இந்து மதக் கண்ணோட்டத்தில் கவிதை புனைந்தவர். புதுமைக் கருத்துகளுக்கு பழமைத் தத்துவம் புகட்டும் ‘மோசடி’ என்ற மன்னிக்க முடியாத குற்றத்துக்குத் தன்னை ஆளாக்கிக் கொண்டவர்.
அவரது பாட்டுகளில் சில…
அவரது பாக்களில் சிலவற்றைக் கூறி அவரது உள்ளக்கிடக்கையை வெளிக்கொணர முயல்கிறேன். சிந்தியுங்கள். சிந்தை தெளிவு பெறுங்கள். ‘இலக்கிய ஆசிரியன் படிப்பவன் உள்ளத்தில் என்ன சிந்தனையைக் கிளறுகின்றானோ அதனைக் கொண்டே அவன் மதிப்பிடப் பெறுகின்றான்’’ என்கிறார் மாத்யூ அர்னால்டு.“Poets are judged by the frame of mind they induce”- Mathew Arnold.
சில பாடல் வரிகள்:
“விதியேவாழி _ விநாயகா வாழி
பிறைமதிசூடிய பெருமான் வாழி
சக்தி தேவி _ சரணம் வாழி’’
“பாருக்குள்ளே நல்ல நாடு எங்கள் பாரதநாடு..
யாகத்திலே தவவேகத்திலே _ தனி யோகத்திலே பல போகத்திலே
ஆகத்திலே தெய்வ பக்தி கொண்டார் தம்
அருளினிலே யுயர் நாடு’
‘உன்னத ஆரிய நாடெங்கள் நாடே
ஓதுவுமிஃகை யெமக்கிலை யீடே
“நாவினில் வேத முடையவள் _ கையில்
நலத்திகழ்வாறுடையாள்தனை’’
“வேதங்கள் பாடுவள் காணீர் –
உண்மை வேல் கையிற்பற்றிக் குதிப்பாள்’’
ஓதருஞ் சாத்திரங் கோடி -_
உணர்த் தோதி யுலகெங்கும் விதைப்பாள்’’
(தொடரும்…)

பாணன்
இசுலாமிய நாடு என்றால் மக்கள் அனைவரும் ஓர் இறைவழிபாட்டை கொண்டவர்கள். இசுலாமியர்களிடையே ஷியா – சன்னி என்ற பிரிவுகள் இருந்தாலும் அவர்களுக்குள் ஏற்றத்தாழ்வுகள் கிடையாது சில மதவாத சச்சரவுகளைத் தவிர (இந்தச் சச்சரவுகள் குண்டு வைக்கும் வரை சென்று அடிக்கடி உயிரிழப்புகள் உண்டு) இருப்பினும் அங்கு வழிபாட்டுத்தலங்களுள் அனைவரும் ஒன்றே.
ஆனால் இங்கே.. ஹிந்து தேசம் என்றால். மகாராட்டிராவில் ராமனைத் தேடமுடியாது, பெண் தெய்வ வழிபாடுதான், அதே போல் குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தானில் வாழும் மக்கள் ஜெய் மாதா ஜி – பெண் தெய்வ வழிபாடுதான்.
தெற்கே பகவதியும், மாரியம்மனும், சாமுண்டியும், எல்லம்மாவும் பவானியும், துர்க்காவும், மாகாளியும் தான் இந்திய தீபகற்பத்தின் மேற்கு கடற்கரை துவங்கி தக்காண பீடபூமி முழுவதும் மற்றும் கிழக்கு வங்க விரிகுடா எல்லை வரை பெண் தெய்வ வழிபாடுதான், பூரி ஜெகனாதர் ரதயாத்திரையை காட்டும் தொலைக்காட்சிகள் பல லட்சம் பேர் கூடும் வீரம்மா தாலி கோவில் தேர்த் திருவிழாவை என்றாவது காட்டியுள்ளனவா?
வீரம்மா படம் இல்லாத சாமானிய தெலுங்கு மக்களின் வீடே ஆந்திரா, தெலங்கானாவில் கிடையாது.
கருநாடகாவில் வீட்டில் ஒரு குழந்தைக்காவது சாமுண்டி மற்றும் எல்லாவின் ஒரு எழுத்தாவது வருமாறுதான் பெயர் சூட்டுவர்கள். நெல்லையில் இன்றும் நெல்லையப்பர் காந்திமதி கோவிலுக்குச் செல்லாத ஹிந்துக்கள் என்று அழைக்கப்படும் திருநெல்வேலி மக்கள் உண்டு. (எனது தாத்தா பாட்டி கடைசி வரை அங்கு சென்றதே கிடையாது. இத்தனைக்கும் எங்கள் ஊரில் இருந்து மார்க்கெட் போகவேண்டும் என்றால் நெல்லை டவுணிற்கு என்று மட்டும் 29 ஆம் நம்பர் பேருந்து உண்டு.
இதில் என்ன கூத்து என்றால் உத்தரப்பிரதேசத்தில் 62 விழுக்காடு ஹிந்துக்கள் சிவனை வழிபடும் ஹிந்துக்கள் இவர்கள் ராமனை வணங்கமாட்டர்கள். உத்தராகண்டில் சிவன்தான் முதல் தெய்வம், இதனை மறைத்துத்தான் கேதர்நாத்தை முன்னிறுத்துகின்றனர்.
ஜார்கண்ட், சத்தீஷ்கர் சென்றால் அங்கும் மகிஷவர்த்தினிதான் வெகுஜனம் வழிபடும் தெய்வம், வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பெண் தெய்வ வழிபாடுதான் முதன்மை, அவதிபுரி எனப்படும் அயோத்தி மற்றும் பீகார் – நேபாள் எல்லையில் உள்ள ஜனக்பூர் இந்த இரண்டு இடங்களில் மட்டும் தன் அங்குள்ள மக்கள் ராமனை கடவுளாக வழிபடுகின்றனர். ஜனக்பூரிலும் சீதாராமர் தான் வழிபாடு தெய்வம். அப்படிப் பார்த்தால் அவதிமொழி பேசும் அவதபூரி என்ற அயோத்தியில் வாழும் மக்களின் வழிபாட்டுத் தெய்வம் மட்டுமே ராமன்.
அயோத்தியில் சுமார் 80,000 பேர் பூர்வீகமாக வாழ்பவர்கள். இவர்களில் 5000 பேர் பார்ப்பனர்கள், 12,000 பேர் உயர் ஜாதியினர், 7000 இஸ்லாமியர்கள் மற்றவர்கள் அனைவருமே தாழ்த்தப்பட்ட இதர பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவினர். அயோத்தியில் நாடோடிகள் மிக மிகக் குறைவு. அதன்படி அயோத்தியில் கூட 17,000 பேர் மட்டுமே ராமனை மட்டும் கும்பிடுபவர்கள், தாழ்த்தப்பட்ட பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் அனைவருமே அவர்கள் பாரம்பரியமாக வழிபட்டு வந்த கங்கை அம்மனின் சகோதரி என்று கூறிக்கொள்ளும் Swaaha Devi (Svaahaa Dhevee) சுவாகா தேவியைக் கும்பிடுபவர்கள். ஆனால், இன்றைய தலைமுறைக்கு சுவாகா தேவி என்றால் யார் என்றே தெரியாமல் மறக்கடிக்கப்பட்டுவிட்டது.

சூத்திரர்களும் பிற்படுத்தப்பட்டவர் களும் ராமன் படம் பொறித்த அடையாளத்தை கழுத்தில் அணியக் கூடாது என்பதற்காக அவர்கள் வழிபட்ட சுவாகா தேவியின் கணவர் அனுமான் என்று கதைவிட்டு அனுமான் அடையாளத்தை சூத்திரர்கள் கழுத்தில் தொங்கவிட்டுள்ளனர்.
நாம், வைக்கத்தை பெருமையோடு சொல்லிக்கொள்கிறோம். ஆனால் அயோத்தி தெருக்களில் அருகில் உள்ள கிராமத்து தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இதுவரை நடந்ததே இல்லை.
2016ஆம் ஆண்டில் வாரணாசியில் ஒரு திருமணத்திற்குச் சென்ற போது அயோத்தியாவிற்கும் சென்றேன். பழைய காலத்து அக்ரகாரம் போன்றுதான் அங்குள்ள தெருக்கள் காணப்பட்டன.
புதிதாக ஒன்றுமில்லை. எங்குபார்த்தாலும் கோவில்களும் காவிச்சாமியார்களும் பழுப்பேறிய ஆடையோடு அங்கே இங்கே சுற்றிக்கொண்டு மக்களை பூஜைக்கு அழைத்துச்செல்லும் ஏஜெண்டுகளால் நிறைந்திருந்தது நகரம்.
ராமன் படம் போட்ட டாலர்களை விற்பனை செய்துகொண்டு இருந்தனர். ஆனால் சின்ன அனுமார் சிலைகொண்ட காவி நிற கயிறுகள் தான் அதிகம் விற்பனையானது.
இது குறித்துக் கேட்ட போது ஒரு சிறுவன் கூறியது, “இராமன் டாலர் போட்டு நாங்க ஊருக்குச் சென்றால் பசங்க அடிப்பாங்க (உயர்ஜாதியினர்)” என்று கூறினான்.
அங்கிருந்து சில கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ள மாமரத்தோப்பு ஒன்றில் நண்பரின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு சென்ற போது வழியில் கரும்புத் தோட்டத்தில் வேலை செய்துகொண்டு இருந்த சில நடுத்தர வயது நபர்களிடம் பேசும் போது “அயோத்தியில் உள்ள ராமன் கோவிலுக்குச் சென்றுள்ளீர்களா” என்று கேட்க அவர்களோ, “எங்களுக்கு அங்கு செல்ல நேரம் ஏது!” என்றுமட்டுமே கூறினார்கள்.
உண்மையில் அவர்களை அங்கு அனுமதிக்க மாட்டார்கள் – ஒரு நந்தனார் தெற்கே தீயில் இறங்கி தன்னைப் புனிதப்படுத்திக்கொண்டு சிதம்பரம் கோவிலுக்குள் நுழைந்தார்.
ஆனால் அங்கே லட்சக்கணக்கான நந்தனார்கள் அயோத்திதெருக்களைக்கூட பார்க்காமல் அருகில் உள்ள ஊர்களில் வசிக்கின்றனர்.
இவர்கள் விருப்பப்பட்டுச்சென்றாலும் அங்கே அவர்களுக்கு அவமானங்கள் தான் மிஞ்சும்.
இன்றும் அயோத்தி உள்ளிட்ட பல நகரங்களில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு முடிதிருத்தமாட்டார்கள். புதிதாக யாரும் வந்தால் அவர்கள் எந்தக் கிராமம், கிராமத்தில் எந்தப் பகுதி என்று எல்லாம் விசாரித்துவிட்டு அவர்கள் உயர்ஜாதியினர் என்றால் மட்டுமே முடிவெட்டும் தீண்டாமை 2016-இலும், அயோத்தி, வாரணாசி போன்ற நகரங்களில் இருந்ததை பார்த்த நேரடி சான்றாக நிற்கிறேன்.
22.01.2024 அன்று மட்டும் மின்னொளியில் மிதந்த அயோத்தியின் மறுபுறம் – வீடுகளுக்கு கதவு வைக்கக் கூடாது. செங்கல் வைத்த வீடுகள் கட்டக் கூடாது – அப்படியே கட்டினாலும் ஆடம்பரமாக தெரியக்கூடாது போன்ற பல கொடுமையான எழுதப்படாத சட்டங்கள் அயோத்தியைத் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் உண்டு.
ராமன் படம் மடங்களிலும் உயர் ஜாதியினரின் வீடுகளின் முன்பும் இருக்கும். ஆனால், அயோத்தியைச் சுற்றியுள்ள பல கிராமங்களில் ராமன் படம் இல்லை. வேண்டுமென்றால் ராமன் கோவில் திறப்புவிழாவை முன்னிட்டு அவர்கள் வற்புறுத்தி கொடுத்த ராமன் படத்தை வேண்டுமென்றால் வீட்டின் ஏதாவாது ஒரு மூலையில் ஒட்டி வைத்திருப்பார்களே தவிர, அவர்களிடம் ராமன் படத்தை பூஜைக்காக வீட்டில் வைக்கும் துணிச்சலைக் காணமுடியாது.
அயோத்தியில் வசிக்கும் பூர்வ குடிகளுக்கே ராமன் வழிபாட்டுத் தெய்வமாக இல்லாத நிலையில் நாடெங்கும் எப்படி ஜெய் சிறீராம் மயமாக இருக்கும் என்ற கேள்வி இயற்கையாக எழுகிறது.
ஜெய் சிறீராம் என்பது என்றால் என்ன? இந்தச் சொல்லைக் கூறச் சொல்லி சிறுபான்மையினர் தாக்கப்படுகின்றனர். கொல்லப்படுகின்றனர். ஆம்! ஜனவரி 22ஆம் தேதி ஜெய்சிறீராம் என்ற காட்டுக்கூச்சல் – 30ஆம் தேதி “ஹேராம்” என்ற முணுமுணுத்தலோடு காந்தியாரின் உதட்டில் இருந்து இளஞ்சூடான இறுதி சுவாசமாக வெளியேறியது. ஒருவேளை இன்று கோட்சே இருந்திருந்தால் “ஜெய் சிறீராம்” என்று கூறிக்கொண்டே காந்தியாரைச் சுட்டுக் கொன்றிருக்க அதிக வாய்ப்பு உண்டு.
அது என்ன ஜனவரி 22இல் ராமன் கோவில் திறக்க தேதி குறித்தார்கள் என்றால், வரலாற்றுக் கடிகாரத்தை 1948 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 22ஆம் நாளுக்குத் திருப்பினால், காந்தியாரைக் கொலை செய்ய அய்ந்தாம் முறையாக திட்டமிட்டு பிர்லாபவனில் குண்டுவைத்தார்கள். ஆனால் குண்டு வெடிக்கவில்லை.
குண்டுவைத்த மதன்லால் பக்வா சரியான பயிற்சி இல்லாத காரணத்தால், குண்டு வெடிக்காமல் போகவே காவல்துறையிடம் பிடிபடுகிறார். மற்றவர்கள் ஓடி விடுகின்றனர்.
அப்படி ஓடியவர் ஆனந்தபர்பத் என்ற இடத்தில் ஜனவரி 22 அன்று கூடி இம்முறை, அதாவது ஆறாவது முறை எந்த ஒரு தவறும் நடக்காமல் காந்தியாரைக் கொல்வது என்ற திட்டம் நிறைவேற்றப்படவேண்டும் என்று சபதம் எடுத்தனர்.
ஒருவேளை அப்படி சபதம் எடுத்து கலைந்துசெல்லும் போது “ஜெய் சிறீராம்” என்று கூச்சலிட்டார்களோ என்னவோ! ஆகையால் தான் ஆர்.எஸ்.எஸ். ஜனவரி 22ஆம் தேதியைத் தேர்ந்தெடுத்தது.
ஆனாலும், காந்தியாரின் அனுதாபிகள் ஜனவரி 30 அன்று ராமன் கோவில் திறக்கப்படும் தேதியாக குறிக்கப்படவில்லையே என்று நிம்மதி அடைந்திருக்கலாம்.

கோ. ஒளிவண்ணன்
மாநிலச் செயலாளர் பகுத்தறிவு எழுத்தாளர் மன்றம்
பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல் மே, 18, 1872 ஆம் ஆண்டு வேல்ஸ் நாட்டில் பிறந்தவர். ஆறு வயதிற்குள்ளேயே தாய், தந்தை, சகோதரி, பாட்டனார் என வரிசையாகக் குறுகிய காலத்தில் இழந்தவர். பாட்டியிடம் வளர்ந்தவர். சகோதரரைப் போலப் பள்ளிக்கூடம் சென்று படிக்காமல் வீட்டிலேயே பாடம் படித்தார் பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல். கணித பாடத்தில் அதிக ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். ஒரு வகையில் அவருடைய அறிவுக் கதவுகளைத் திறப்பதற்குக் கணிதத்தில் காட்டிய ஈடுபாடு உதவி செய்தது. பாட்டி தீவிர மத நம்பிக்கைகளில் ஈடுபடுத்தும் போது அவருக்குள் பல கேள்விகள் எழுந்தன. வளர் இளம் பருவத் திலேயே மதத்தைக் கேள்விகளுக்கு உட்படுத்தி ஒரு கட்டுரை வடித்தார். மதத்தைத் துறந்தார்.
அடக்குமுறைக்கு அஞ்சாதவர்
1890இல் இலண்டன் டிரினிட்டி கல்லூரியில் கணிதம் படித்தார். அதே கல்லூரியில் விரிவுரை யாளராக பணியாற்றிய போது, முதலாம் உலகப் போரில் பிரித்தானிய அரசு கலந்து கொண்டதை எதிர்த்துக் கட்டுரை எழுதியதைக் குற்றமாகக் கருதி 1916இல் பணி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். அதைப் போலவே பிற்காலத்தில் அமெரிக்காவில் நியூயார்க் நகரில் உள்ள கல்லூரியில் பேராசிரியராகப் பதவி ஏற்க வரும்போது திருமணங்கள் மற்றும் பாலுணர்வு குறித்த அவருடைய சர்ச்சைக்குரிய கட்டுரை காரணமாகப் பதவி மறுக்கப்பட்டது.
இவை எதற்கும் கிஞ்சித்தும் கவலைப்படாமல் தன்னுடைய கருத்துக்களைச் சுதந்திரமாகப் பேசியும் எழுதியும் வந்தார்.
வாழ்க்கையில் இருமுறை சிறைக்குச் சென்றவர். 1918இல் இராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்ற மறுத் ததன் காரணமாக ஆறு மாதங்கள் சிறைத்தண்டனைப் பெற்றார். சிறையில் இருக்கும் போதுதான் மிக அரிய கணித புத்தகம் ஒன்றினை எழுதினார்.
1961இல் 89 வயதில் மீண்டும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். இம்முறை போர், அணுகுண்டு இவற்றிற்கு எதிராக இளைஞர்களை ஒன்று திரட்டியதற்காகச் சிறை.
பலமுறை அரசாங்கத்தால் தண்டிக்கப்பட்டாலும், அதே அளவுக்கு பல்வேறு விருதுகளால் சிறப் பிக்கப்பட்டார்.
அவருடைய எழுத்துக்களுக்கு அங்கீகாரம் அளிக்கும் வகையில் நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. குறிப்பாக, திருமணங்களும் ஒழுக்கங்களும் என்கிற கட்டுரைகளுக்காக.
70க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களும், ஏறத்தாழ 2000 கட்டுரைகளும் எழுதியவர்.
1970இல் தன்னுடைய 97ஆவது வயதில் மறைந்தார்.
தொடக்கத்தில் கணிதத்தில் அதிக ஈடுபாட்டுடன் இருந்த போதிலும், பல புத்தகங்கள் எழுதியிருந் தாலும், சிறு வயதிலிருந்து அவருக்குளிருந்த மத எதிர்ப்பு உணர்வு, தத்துவங்களைப் படிக்கத் தூண்டியது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த தத்துவ அறிஞராகவும் சமூக விஞ்ஞானியாகவும் விளங்கினார்.
மூடநம்பிக்கைகளை எதிர்த்தார்
கடவுள், மத நம்பிக்கைகள் இவற்றை எதிர்த்து அவர் எழுதிய கட்டுரைகளும் பேச்சுக்களும் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கவை. அவற்றில் சிலவற்றைக் காண்போம். அதை அறிந்து கொள்வதே அவரு டைய பிறந்த நாளில் நாம் ரஸ்ஸலுக்குச் செலுத் தக்கூடிய மரியாதையாகும்.
ரஸ்ஸல், ‘மதம் என்பது அச் சத்தின் காரணமாக ஏற்படுத்திக் கொண்ட ஒன்று: மதம் மனித இனத்திற்கு தாங்கொண்ணா தொல்லைகள் தந்து அழிவை அளிக்கக்கூடிய நோய்’ என்றார்.
மேலும், ‘ஒரு விஷயத்தைப் பரவலாகப் பலர் நம்புகிறார்கள் என்பதற்காக அது எவ்வளவு முக் கியமான ஒன்றாக இருந்தாலும், அதற்கான ஆதா ரங்கள் இல்லை என்றால் அது வெறும் முட்டாள் தனமான நம்பிக்கையாகத் தான் இருக்க முடியும்’ என்றார்.
‘முதற்காரணம்’ என்ற கோட்பாடு மிக முக்கிய மானது. கடவுள் நம்பிக்கையாளர்கள் மதவாதிகள் சுட்டிக் காட்டுவது, ‘இவ்வுலகில் எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு காரணம் உண்டு. நம்முடைய உலகம் கடவுளால் உருவாக்கப்பட்ட தற்குக் காரணமுண்டு. நாமெல்லாம் ஒரு முக்கிய காரணத்திற்காகத் தான் கடவுளால் படைக்கப்பட் டிருக்கிறோம்.’
இவ்வாதத்தை அடியோடு முறியடித்தார் பெர்ட் ரண்ட் ரஸ்ஸல். ‘எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்றால், கடவுள் உருவான தற்கும் ஒரு காரணம் இருக்கும் அல்லவா. அப்படியென்றால் அந்த கடவுளை உருவாக்கியது யார்’ என்ற கேள்வியை எழுப்பினார்.
‘இல்லை இல்லை கடவுள் யாராலும் உருவாக்கப் படவில்லை அவர் தானே உருவாகிக் கொண்டு, எங்கும் நீக்கமற இருக்கிறார் என்றால், அதே அடிப்படையில், ஏன் இவ்வுலகம் மற்றும் பிரபஞ்சம் தோன்றியுள்ளதாகக் கருதக்கூடாது’ எனக் கேட்டார்.
ஆகவே முதற்காரணம் என்ற கருத்தியல் அர்த்தமற்றது. இந்த பிரபஞ்சம் என்பது எந்த ஒரு காரணத்தினாலும் யாராலும் உருவாக்கப்படவில்லை. மனிதன் தோன்றுவதற்கு ஆயிரம் கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஏற்பட்ட பெரு வெடிப்பு காரணமாக பிரபஞ்சமும், சூரியனும் பூமியும் தோன்றியது. சில இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்புதான் மனிதன் தோன்றினான்.
இக்கருத்து, ‘முதலில் நமது இருத்தல், பிறகு பண்பு நலன்கள் நம்மிடம் வந்து சேருகிறது’ என்ற ஜான் பால் சாத்ரேவின் கூற்றோடு ஒத்துப் போவதைக் காண்கிறோம்.
மரபணுக்கள் வழியே…..
உயிர்கள் அனைத்தும், மனிதர்கள் உட்பட, மிக அடிப்படையான, இருத்தலுக்குத் தேவையான, அவசியமான உணர்வுகளை மரபணுக்கள் வழியாகக் கடத்துகிறோம். உதாரணமாக, சுவாசித்தல், தாய் மடியில் பால் குடிப்பது, பசி எடுப்பது, தூங்குவது, அழுவது போன்றவை நம்முள்ளே கொண்டே பிறக்கிறோம்.
பிற பண்பு நலன்களை, உதாரணமாக, மத நம்பிக்கைகள், சமய பழக்க வழக்கங்கள், இன்னும் எளிதாகச் சொன்னால் காலையில் எழுந்தவுடன் பல் விளக்குவது, தேநீர் அருந்துவது, கைகழுவி விட்டுச் சாப்பிடுவது போன்ற எதுவும் நாம் நம்முடைய மரபணுக்களில் கொண்டு வருவதில்லை. இவை நம்முடைய புறச்சூழல்கள் வாயிலாக கற்றுக் கொள்கிறோம்.
கடவுள் மற்றும் சமய நம்பிக்கைகள் அறி முகப்படுத்தப்படாமல் வளர்க்கப்படும் குழந்தைகள், சாமி சடங்கு இவற்றை அறியாமலேயே வளரு வார்கள். குணம், பண்பு இவற்றை அம்மா, அப்பா, உறவினர்கள், நண்பர்கள், பள்ளிக்கூடம், கல்லூரி இவற்றின் மூலம் பெறுவார்களே தவிர, பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லை. பிறப்பதற்கு முன்பே எதுவும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.
ரஸ்ஸல், சாத்தரே இருவரின் இக்கருத்து காரல் மார்க்ஸின் ‘பொருள் முதல் வாத கருத்தியலோடு இணைந்து செல்வதைக் காண்கிறோம்.
அதேபோல், மதவாதிகளும் கடவுள் நம்பிக்கை யாளர்களும் திரும்பத் திரும்ப இன்னொரு கருத்தைச் சொல்லிக் கொண்டே வருவார்கள். ‘இவ்வுலகம் கடவுளால் படைக்கப்பட்டது. படைப் பின் இரகசியத்தைச் சாமானியர்களால் எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது’ என்பர். மேலும், ‘ஒருவ ரால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்பதற்காகக் கடவுள் இல்லை என்று சொல்லிவிட முடியாது’ என வாதிடுவார்கள்.
நிரூபிக்க வேண்டியவர்கள்
ஒரு அழகான உதாரணம் மூலம் இதற்கு ரஸ்ஸல் பதிலளிக்கிறார். பூமிக்கும் செவ்வாய்க்கும் இடையே ஒரு சைனா தேநீர் குடுவை ஒன்று நீள் வட்டப் பாதையில் சுற்றுவதாக ஒருவர் சொல்கிறார். கோப்பை மிகச் சிறியதானதால், சக்தி வாய்ந்த தொலைநோக்கியால்கூட அதனைக் காண முடியாது. அப்படி குடுவை ஒன்று இருக்கிறது என்பதை உறுதி செய்யும் வகையில் தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதப்படுகிறது. வாரம் தவறாமல் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலைகளில் திரும்பத் திரும்ப மக்களிடையே சொல்லப்பட்டு நம்ப வைக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக, கேள்விகள் கேட்காமல் நம்ப வேண்டும் என வலி யுறுத்தப்படுகிறது. சமுதாயத்தில் பெரும் பகுதியினர் இதனை நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். யாராவது மறுப்பாளர்கள், எப்படிங்க அதுபோல ஒரு குடுவை இருக்க முடியும் என்று கேட்டால், அங்கே இருப்பதை உங்களால் பார்க்க முடியவில்லை, உணர முடியவில்லை என்பதற்காக அது இல்லாமல் போய்விடுமா. மேலும், குடுவை அங்கு இல்லை என்பதை நீங்கள் நிரூபித்துக் காட்டுங்கள் என்று சொன்னால் அது எவ்வளவு அர்த்தமற்ற ஒன்றோ அதைப் போலத்தான் கடவுள் எங்கே இருக்கிறார் என்று கேட்பவர்களிடம், இல்லை என்பதை நீங்கள் நிரூபித்துச் சொல்லுங்கள் என்று சொல்வது. இருக்கிறது என்பவர்கள் தான் நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளார்களே தவிர மறுப்பவர்கள் அல்ல என்று ரஸ்ஸல் அழுத்தமாய் பதில் அளித்தார்.
உலகில் ஏற்படும் தீய விளைவுகளுக்குக் காரணம் பேய் பிசாசு என்றபோது, . அப்படியானால் அவற்றை உண்டாக்கியது யார், அதற்கான கார ணங்கள் என்ன என்று கேட்டு மலைக்க வைத்தார்.
மனிதனின் தோற்றத்தைக் குறித்து விளங்காதப் பல புதிர்களுக்கு தன்னுடைய பரிணாம கோட் பாடுகளின் வாயிலாக விடை அளித்தவர் சார்லஸ் டார்வின். ஃபாசில் எனப்படும் கல் மரங்கள் பலவற்றைக் கண்டுபிடித்து, இந்த உலகம் எப்படி பரிணாம வளர்ச்சியின் ஊடாக பல லட்சம் ஆண்டுகளாக பல்வேறு உயிர்களாகப் பெருகி இந்த நிலைக்கு வந்திருக்கிறது என்ற பெரும் கோட் பாட்டினை வழங்கினார். வெளியிடப்பட்ட காலத்தில் அந்த கோட்பாடுகள் மத நம்பிக்கையாளர்களால் முற்றிலுமாக நிராகரிக்கப்பட்ட போதும் ரஸ்ஸல் அதை உறுதியாக வழிமொழிந்தார். கருத்துக்கள் மக்களிடையே பரவிடத் தொடர்ந்து பேசியும் எழுதியும் வந்தார்.
அறிவியல் பூர்வமாக
இருபதாம் நூற்றாண்டில் பல்வேறு பகுதிகளில் கிடைத்த ஏராளமான கல் மரங்கள் வாயிலாகவும், மற்றும் மரபணுவியலில் கண்ட பெரும் வளர்ச்சி காரணமாகவும் டார்வினின் கோட்பாடுகள் அறிவி யல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
இவ்வுலகம் சீராக இயங்குவ தற்கும் நம்மை ஆச்சரியப்படுத்தும் வகையில் ஏற்படும் இயற்கை நிகழ்வுகளுக்கும் என்ன காரணம் என்ற கேள்விகள் தொடர்ந்து எழுந்தன. இதற்கும் ரஸ்ஸல் டார்வினைத் துணை கொண்டு விளக்குகிறார். உயிரினங்கள் இயற்கை தெரிவுகளின் வாயிலாக தங்கள் இனம் அழிந்து விடாமல் காப்பாற்றிக் கொள்கின்றன. வாழ்க்கையைக் கேள்விக்குறியாக்கும் இடரான சூழல்களில் உயிர்கள் தங்களுடைய மரபணுக்களில் சிறுசிறு மாற்றங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டு, சவால்கள் நிறைந்த சூழல்களுக்கு ஏற்ப தங்களைத் தகவமைத்துக் கொண்டு வெற்றி கொள்கின்றன. மரபணு மாற்றங்களில் வெற்றி பெற்ற உயிரினங்கள் தொடர்ந்து தங்கள் சந்ததியினருக்கு அத்தகைய மரபணுக்களைக் கடத்தி தங்கள் இனத்தை அழிந்து விடாமல் பார்த்துக் கொள்கின்றன.
இதனை எளிமையான உதாரணம் கொண்டு விளக்கலாம்.
சமவெளிப் பகுதிகளில் வெப்பம் சூழ்ந்த நிலப் பகுதிகளில் வாழும் நாய்கள், ஆடுகள் மாடுகளின் தோல்களின் மேற்புறத்தை, உயர்ந்த மலைப் பகுதிகளில் அல்லது குளிர் பிரதேசங்களில் வாழும் அதே விலங்குகளின் தோலின் மேற்புறத் தோடு ஒப்பிடும்போது ஒன்றை கவனிக்கலாம். அவற்றிற்கு இரண்டு அடுக்காக கம்பளி போல உரோமங்கள் படர்ந்து இருக்கும். குளிரைத் தாங்குவதற்கு இயற்கை அளித்த கொடை என்று எளிதாகச் சொல்லிவிட்டுக் கடந்து விடலாம். ஆனால் டார்வினின் இயற்கைத் தெரிவுகள், அதற்குப் பின்னுள்ள அறிவியலை விளக்குகின்றன. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், கடுங்குளிர் நிலவிய அச்சூழலில் எத்தனை எத்தனையோ விலங்குகள் மாண்டு இருக்கும். அந்த விலங்குகள் தங்கள் இருத்தலுக்காகத் தொடர்ந்து போராடும் போது அவற்றில் சில, தொடர்ந்து சில தலைமுறைகளாக, சூழ்நிலைக்கு ஏற்றாற் போல் தன் மரபணுவில் மாற்றம் கண்டு இத்தகைய ரோமங்களை வளர்த்துக் கொண்டி ருக்கும். அதில் தப்பிப் பிழைத்தவை தொடர்ந்து புதிய மரபணுக்களோடு தங்கள் சந்ததியினரை உருவாக்கி தங்கள் உயிரினத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளன.
சூழ்நிலைக்குத் தக்கவாறு
ஆகவே உயிரினங்கள் உருவாவதற்கும் உயிர் வாழ்வதற்கும் தக்கவாறு சூழ்நிலைகள் அமைந் திருக்கவில்லை. உண்மையில் என்ன சூழ்நிலை இருக்கிறதோ அந்த சூழ்நிலைக்கு தக்கவாறு உயிரி னங்கள் தங்களைத் தயார்ப் படுத்திக் கொண்டன என்கிறார் ரஸ்ஸல்.
பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல் ஆழமான கருத்துக்களாலும் தர்க்கரீதியான வாதங்கள் மூலமாகவும் பழைமை வாதிகளின் கருத்துக்களை உடைத்து எறிந்தார்.
பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல், தந்தை பெரியார் இடையே பல ஒற்றுமைகள் உண்டு. இருவரும் சமகாலத்தில், 90 வயதுக்கு மேல் வாழ்ந்த பெருமக்கள். பெரியாரைப் போல செல்வக்குடியில் பிறந்தவர். இருவரும் சிறைக்குச் செல்வது குறித்துக் கவலைப்படாமல் துணிச்சலான கருத்துகளைச் சொன்னவர்கள். வாழ்வின் இறுதி வரை பேச்சும் எழுத்தும் என வாழ்ந்தவர்கள். கடவுள் மறுப்பு, மத எதிர்ப்பு, பெண்ணுரிமை, சமூக நீதி இவற்றில் ஒன்றுபட்டனர். மிக முக்கியமாக இருவரும் மானுட பற்றாளர்கள். ‘மானமும் அறிவும் மனிதருக்கு அழகு’ என்றார் தந்தை பெரியார். ‘அறிவும் அன்பும் மனிதருக்கு அவசியமானது’ என்றார் ரஸ்ஸல். இவர்களிடையே யுள்ள ஒரு முக்கியமான வித்தியாசம் பெரியார் தன்னுடைய எண்ணங்களை செயற்பாடுகளை ஒரு மாபெரும் இயக்கமாக உருவாக்கி அதன் தாக்கத்தை சமூகத்தில் இன்றளவும் ஏற்படுத்திக் கொண்டுள்ளார். ரஸ்ஸல் அது போன்ற எந்தவிதமான இயக்கமோ அமைப்போ உண்டாக்கவில்லை.
இருவரின் எழுத்துகளை இன்றைக்குப் படிக்கும் போது கூட ஆச்சரியமாக இருக்கும். தொலைத் தொடர்பு இல்லாத அந்தக் காலத்தில் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்துக் கொள்ள வாய்ப்பு இல்லாதபோதும் எப்படி உலகின் இரு பகுதிகளில் வாழ்ந்தவர்களுக்கு சமூகத்தைக் குறித்து ஒத்த சிந்தனை ஏற்பட்டிருக்கும் என்பதே.
பெட்ரன்ட் ரஸ்ஸல் மறைந்து 50 ஆண்டுகளுக்கு மேலான போதும், இன்றைக்கும் அவருடைய பேச்சுக்கள் எழுத்துகளின் ஊடாக நம்முடன் கூடவே வலம் வந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்.

நரேந்திர தபோல்கரின் நூல்களில் அதிக ஆர்வம் கொண்ட நந்தினி பட்டப்படிப்பு முடித்துவிட்டு தையற்கலையில் புதிய நுணுக்கங்களை செய்து ஆடை வடிவமைப் பாளராக மாற விரும்பினார். அப்போது அவர் ஊரில் சில சிறுமிகள் தலையில் அழுக்கடைந்த சிக்கலான முடிகளோடு திரிவதைக் கண்டார்.
இது குறித்து கேட்ட போது இது பெண்கடவுளின் அருளால் நடக்கிறது என்ற பதில் தான் வந்தது.
முதலில் தனது தோழியின் மூலம் அறிமுகமான 73 வயது மூதாட்டியின் ஜடா முடியை அகற்றுவதற்கு முடிவு செய்து அவரின் அனுமதியோடு அவரது ஜடா முடியை அகற்றினார்.
இதற்கு பலர் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இருப்பினும் அந்த மூதாட்டி பல ஆண்டு களாக பல்வேறு தொல்லைகளுடன் இருந்துள்ளார்.ஆகையால், அவர் முடியை அகற்ற ஒப்புக்கொண்டார்.
அது அவ்வளவு எளிதான பணி அல்ல என்பதைக் கண்டறிந்தார். பல ஆண்டுகளாக தலையில் உள்ள இந்த ஜடா முடியுடன் சதையும் ஒட்டிக்கொண்டு வெட்ட இயலாதவாறு இருந்தது, மருத்துவ ஆலோசனை மற்றும் செவிலியர் உதவியோடு ஹைட்ரஜன் பெராக்ஸைட் என்ற திரவத்தை முதலில் தெளித்து முடிக்கும் தோலுக்கும் இடையே இடை வெளியை உருவாக்கி மெல்ல மெல்ல முடியை அகற்றி இறுதியில் ஒட்டுமொத்த தலைமுடியையும் நீக்கினார்.
அவரது முதல் பணி வெற்றிகரமாக முடிந்தது. இதனை அடுத்து அவர் சுமார் 276 பேரின் ஜடாமுடியை அகற்றியுள்ளார். இதில் சில ஆண்களும் அடங்குவர். ஜடா முடியினால் ஏற்படும் உடல்நலக் கேடுகளை புரிய வைப்பதற்குள் படாத பாடுபட்டுள்ளார்.
முக்கியமாக ஹிந்து மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் பலர் தங்கள் நம்பிக்கையின் அடையாளமாக ஜடாமுடியைப் பார்க்கின்றனர்.
முடி புனிதமானது என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். ‘ஜடா’ ஒரு தெய்வீகச் செயல் என்றும், அதை வெட்டுவது தெய்வங்களின் கோபத்தை ஈர்க்கும் என்றும் ஒரு நம்பிக்கை உள்ளது.
சில சமூகங்களில், ‘ஜடா’ முடி உடைய ஒரு பெண் அல்லது இளம் பெண், ‘தேவதாசி’யாக (தெய்வத்திற்கு அல்லது கோவிலுக்கு) தன் வாழ்நாள் முழுவதும் சேவை செய்ய கட்டாயப் படுத்தப்படுகின்றனர்.
பெண்களுக்கு ஜடா முடி வளருவது என்பது மோசமான உடல் சுகாதாரம், முறையான முடி பராமரிப்பு இல்லாததுதான் காரணம். இது ஒன்றும் பரம்பரை பழக்கமோ அல்லது கடவுள் செயலோ அல்ல. அது தூய்மை இல்லாமல் இருப்பதால் வரும் சிக்கல் ஆகும்.அதை அப்படியே விடுவதால் அது தலை முழுவதும் படர்ந்து விடுகிறது.
நந்தினி ஆகஸ்ட் 2013இல் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட டாக்டர் நரேந்திர தபோல்கர் தலைமையிலான மகாராட்டிரா அந்தஷ்ரத்தா நிர்மூலன் சமிதியின் (விகிழிஷி) தீவிர உறுப்பினர் ஆவார்.
“டாக்டர் தபோல்கரின் மரணத்தைத் தொடர்ந்து அவரது மூடநம்பிக்கை எதிர்ப்புப் பணியில் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.
2015ஆம் ஆண்டு ஒரு படித்த பெண் அதிகாரி முடியுடன் இருப்பதைக் கண்டார். அவரிடம் அதை அகற்றக் கூறும் போது அது பாவம் என்று கூறினார். படித்த அவரது குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவருமே மூடநம்பிக்கையில் மூழ்கி இருந்தனர். அந்தப் பெண் அதிகாரி பல மணி நேர ஆலோசனைகளுக்குப் பிறகு இறுதியாக ‘ஜடா’ முடியை அகற்ற ஒப்புக்கொண்டார். இன்று அவர்கள் ஒரு நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்கள் என்று அவர் மேலும் கூறினார்.
புனேவில் பணிபுரியும் ஷில்பா, 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தனது தாயார் சமீபத்தில் ஜடா முடியை அகற்றி விட்டதாகவும், இன்று சாதாரண வாழ்க்கையை நடத்தி வருவதாகவும் கூறினார். “என் அம்மாவின் தலையில் உள்ள ‘ஜாடா முடியை அகற்றக் கூறிய போது, அதை அகற்றினால், அவர் இறந்துவிடுவார் என்று பொதுமக்கள் என் தந்தையிடம் சொன்னார்கள். என் தந்தை அதை வெட்ட வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து அதை வளர அனுமதித்தார்” என்று அவர் கூறினார். முடி நீண்டு வளர்ந்து, அவள் கால்களைத் தொட்டது. இரண்டு கிலோகிராம் எடையுள்ள ஜடாமுடி காரணமாக, அவளுடைய மூளைக்கு இரத்த ஓட்டம் பாதிக்கப்பட்டது என்று அவர் கூறினார்.
இதன் காரணமாக, இரத்த ஓட்டம் குறைந்து, பக்கவாத நோய்க்கு ஆளாக நேரிடும் என்று ஒரு மருத்துவர் கூறியிருந்தார். அதன் பிறகு, முடியை அகற்ற முடிவு செய்தோம். இந்த நிலையில் அந்த தாயின் ஜடா முடியை அகற்றியதால் அவளது மகளுக்கு திருமணம் செய்ய நிச்சயித்த மாப்பிள்ளைக் குடும்பம் அந்த திருமண நிச்சயத்தை முறித்துக் கொண்டது. இதைக் கூட அந்த இளம் பெண் கவலைப்படாமல் ஏற்றுக்கொண்டார். காரணம் இவ்வளவு மூடநம்பிக்கையில் இருக்கும் குடும்பத்தோடு வாழ்வது சிரமம் என்று கூறிவிட்டார்.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஹர்ஷதா என்ற சிறுமி ஜடா முடியோடு இருப்பதாக கிராமத்தில் இருந்து தங்களுக்கு அழைப்பு வந்ததாகவும், அவர் ‘தேவதாசி’ ஆகப் போவதாகவும் கூறினார்கள். “நாங்கள் குடும்பத்தினரை அணுகி அவரது தாயாருக்கு அறிவுரை வழங்கினோம். அந்தப் பெண் பிடிவாதமாக இருந்தார். மேலும் தனது கணவர் இல்லை என்றும், தனது மகளின் ‘ஜடாமுடியை’ வெட்டினால், அவரது மகளும் இறந்துவிடுவார் என்றும் எங்களிடம் கூறினார்”. பள்ளிக் கல்வியை பாதியில் விட்ட அந்த சிறுமியின் ஜடா முடியால் அவள் தலையில் பேன் தொற்றிக் கொண்டு துர்நாற்றம் வீசியது. இந்த முடியால் ஏற்படும் நோய்த்தொற்றால் அவளது உடல் நிலை மோசமாகிக் கொண்டு இருக்கிறது என்று எடுத்துரைத்து குடும்பத்தினருக்கு ஆலோசனை கூறி ‘ஜாடா முடியை’ அகற்றினோம்.
மகாராட்டிரா மாநிலத்தில் 18 மாவட்டங் களில் இதுவரை 276 பேரின் அச்சத்தை நீக்கி ஜடாமுடியை அகற்றி உள்ளதாக ஜாதவ் கூறினார். “ஆறு வயது முதல் 40 வயது வரை உள்ளவர்களின் ஜடாமுடியை அகற்றி உள்ளேன். ஜடாமுடிகள் பல்வேறு அளவுகளில் இருந்தன – சிறியது முதல் கிட்டத்தட்ட ஒன்பது அடி நீளம் வரை.”
மும்பையைச் சேர்ந்த அஞ்சலி டி சவுசா, சுமார் எட்டு ஆண்டுகளாக ‘ஜடா’ முடியை நீக்கும் பணியில் ஈடுபட்டவர். இதை நான் செய்வதால் நான் ஹிந்து மதத்தினை இழிவு படுத்துவதாகச் சில அமைப்புகள் என்னை மோசமாக சித்தரித்து தகவல்களைப் பரப்பி வந்தன. காரணம் நான் கிறிஸ்தவ மதத்தைச் சேர்ந்தவர். இருப்பினும் நான் இந்தப் பணியை தொடர்ந்து செய்துவந்ததால் இதுவரை 40க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் புதிய வாழ்க்கையைப் பெற்றுள்ளனர் என்று கூறினார்.

ஜஸ்டிஸ் கட்சியின் சார்பில் முனுசாமி நாயுடுவிற்குப் பின் சென்னை மாகாண முதன்மை அமைச்சராக (First Minister) 5.11.1932 முதல் 4.4.41936 வரையிலும் பின்னர் 24.8.1936 முதல் 1.4.1937 வரையிலும் முதலமைச்சராக இருந்தவர். தந்தை பெரியாரிடம் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டு இருந்தவர்.
தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கத்தை (S.I.L.F.)யும், அச்சங்கம் வெளியிட்ட ஏடுகளையும், கட்டித் காத்திட தந்தை பெரியாருடன் இணைந்து அரும்பாடுபட்டவர். இவரும் தந்தை பெரியாரும் இணைந்து சென்னை மாகாண எல்லைக்குள் இயங்கும் இந்திய அரசுத் துறைகளின் எல்லா அலுவலகங்களிலும் சென்னை மாகாண அரசு அளிப்பதுபோல், வேலைகளில் வகுப்புவாரியாக இடஒதுக்கீடு தர வேண்டுமெனக் கோரிக்கை வைத்து சர்.ஏ.இராமசாமி முதலியாரை தூது அனுப்பி 1935இல் இந்திய அரசினர், “பார்ப்பனர், ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பார்ப்பனரல்லாதாருக்கான தனித்தனி இடஒதுக்கீடு ஆணை” ஒன்றைப் பிறப்பிக்கச் செய்தவர்.
1933இல் வேளாண்மை சாகுபடி குத்தகைக்காரர் பாதுகாப்புச் சட்டம் கொண்டு வந்தார். ஆதிதிராவிடர்கள் குழுவில் நியமிக்கப்பட ஆவன செய்தவர். கட்சி நலன் கருதி பெரும் பொருள் செலவு செய்து பணியாற்றியவர். தந்தை பெரியாரால் பாராட்டப் பெற்றவர். 1967இல், “நீதிகட்சிப் பொன்விழா மலரை” ஜஸ்டிஸ் கே.பரமசிவம் வெளியிட்டதை முன்னிட்டு நடந்த விழாவில் அன்றைய முதலமைச்சர் பேரறிஞர் அண்ணாவுடன் பங்கேற்று உரை நிகழ்த்தினார். நீதிக்கட்சியின் சிறந்த புரவலராக விளங்கியவர். பொப்பிலி அரசர் முதன்மை அமைச்சராக விளங்கியபோது அவருடைய உதவியாளராக பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் பணியாற்றினார்.
பொப்பிலி அரசர் அரசியல் நிர்ணய சபையிலும் இடம் பெற்றிருந்தவர். 1967ஆம் ஆண்டு ஆந்திர சட்டமன்றத்திற்கு தேர்தலில் சுயேச்சை வேட்பாளராக போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றவர். ஆந்திர பல்கலைக்கழகத்திற்கு இணை வேந்தாக இருந்தவர். சிறந்த விளையாட்டு வீரராகவும் விளங்கினார்.
பொப்பிலி அரசர் பற்றி தந்தை பெரியார்
பொப்பிலி ராஜா அவர்கள் ஒரு சர்வாதிகாரியாக இருந்தவர். ஸ்டாலினைப் போலவும், கமால் பாட்ஷாவைப் போலவும் அனேக முற்போக்கான – அவசியமான காரியங்களை செய்ய வேண்டும் என்று ஆசையாயிருந்தவர் என்று 1937ஆம் ஆண்டிலேயே தந்தை பெரியார் அவர்களால் பாராட்டுப் பெற்றவர்.
– கேஜி



